1.Λόγος μήκους-προς-διαμέτρου (L/D)
Καθορίζει τη διάρκεια της θέρμανσης, της συμπίεσης και της ανάμειξης που υφίστανται τα υλικά.
Μεγάλο L/D: Επιτρέπει πληρέστερη πλαστικοποίηση, πιο ομοιόμορφη ανάμειξη και πιο ενδελεχή απαέρωση. Τα τελικά προϊόντα έχουν υψηλότερη πυκνότητα και αντοχή, με λιγότερες φυσαλίδες και πτητικές ουσίες.
Μικρό L/D: Μπορεί να οδηγήσει σε ανομοιόμορφη πλαστικοποίηση, με αποτέλεσμα το σχηματισμό κρυσταλλικών κηλίδων ή ανεπαρκή μηχανική αντοχή.
2.Λόγος Συμπίεσης
Συμπιέζει και κόβει υλικά για να προωθήσει την πλαστικοποίηση.
Βέλτιστη αναλογία: Εξασφαλίζει εξαιρετική πλαστικοποίηση και πυκνό τήγμα.
Υπερβολικά υψηλή αναλογία: Προκαλεί υπερβολική θερμότητα διάτμησης, που οδηγεί σε υποβάθμιση του υλικού (π.χ. το PP γίνεται εύθραυστο, το PVC κιτρινίζει).
Υπερβολικά χαμηλή αναλογία: Έχει ως αποτέλεσμα ανεπαρκή πλαστικοποίηση, αφήνοντας υπολείμματα πρώτης ύλης στο φύλλο και κακή μηχανική αντοχή.
3. Ανάμιξη στοιχείων (τμήμα φραγμού / καρφίτσες, κ.λπ.)
Παρέχουν έντονη διάτμηση και διαίρεση ροής για τη διάσπαση των συσσωματωμάτων.
Ενισχυμένη διανεμητική ανάμειξη: Εξαλείφει τις χρωματικές διαφορές και τις κρυσταλλικές κηλίδες.
Βελτιωμένη διανεμητική ανάμειξη: Μειώνει την ανισοτροπία, με αποτέλεσμα πιο ομοιόμορφες εγκάρσιες/διαμήκεις ιδιότητες του φύλλου.
4.Σχεδιασμός τμημάτων εξαερισμού
Εξάγει υγρασία και χαμηλά{0}}μοριακές πτητικές ουσίες στη ζώνη αποσυμπίεσης.
Εξαιρετικό αποτέλεσμα εξαερισμού: Μειώνει σημαντικά τις εσωτερικές φυσαλίδες και τις επιφανειακές ασημένιες ραβδώσεις στο φύλλο, βελτιώνοντας τη διαφάνεια και τη μηχανική αντοχή.
Κρίσιμη σημασία: Απαραίτητο για υγροσκοπικά υλικά (όπως Η/Υ και πλαστικά σύνθετα υλικά από ξύλο-).
5.Βιδωτό υλικό και φινίρισμα επιφάνειας
Επηρεάζουν την αντοχή στη φθορά, την αντοχή στη διάβρωση και την πρόσφυση του υλικού.
Κακή ποιότητα υλικού: Η φθορά οδηγεί σε μόλυνση (μαύρες κηλίδες), ενώ η διάβρωση προκαλεί χρωματικές διαφορές.
Τραχύ φινίρισμα επιφάνειας: Συμβαίνει πρόσφυση και στασιμότητα του υλικού, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση και το κιτρίνισμα.
Δεν υπάρχει "καλύτερη" βίδα, μόνο η "καταλληλότερη". Μια ιδανική διαμόρφωση βίδας απαιτεί την επίτευξη μιας βέλτιστης ισορροπίας μεταξύ επαρκούς πλαστικοποίησης και πρόληψης της υποβάθμισης από υπερθέρμανση, καθώς και μεταξύ της έντονης ανάμειξης διάτμησης και της διατήρησης των ιδιοτήτων του υλικού.